ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਵਿੱਚ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ

ਆਲਮੀ ਤਪਸ਼ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਲਾਲਚ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਲਾਲਚ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਹੋਂਦ ਖੁਦ ਹੀ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਚੱਲ ਰਹੀ ਮਹਾਮਾਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ 'ਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ' ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਓ ਇੱਥੇ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਚਰਚਾ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਅੱਜ ਤੁਰੰਤ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਇਹ ਅੱਜ ਪਹਿਲੀ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਸਾਡੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਕੁੱਝ ਪੀਡ਼੍ਹੀਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀਡ਼੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਮਨੁੱਖੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕ ਵੀ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅੱਜ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਲਵਾਯੂ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਨਿਕਾਸ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਿਤ ਆਲਮੀ ਤਪਸ਼ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੌਸਮ ਦੇ ਪੈਟਰਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਦੌਰ ਰਹੇ ਹਨ, 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਜਲਵਾਯੂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ, ਨੇ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਲੰਡਨ ਦਾ ਆਕਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਪਹਿਲੀ ਭੂਮੀਗਤ ਮੈਟਰੋ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅੱਜ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਨ ਹਰ ਸਾਲ ਸਰਦੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁੰਬਈ, ਚੇਨਈ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਬੰਗਲੌਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸਾਂਝੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੈ "ਵਧ ਰਿਹਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਨ"। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਟਰੋ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਡ਼ਕਾਂ ਉੱਤੇ ਭੀਡ਼ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਬੀਤਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ 'ਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਆਮ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੀ ਹੈ, ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੇ ਵੀ ਕਾਰਾਂ ਦਾ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕਾਰ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਇਸ ਨਵੀਂ ਭੀਡ਼ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਆਵਾਜਾਈ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਉਹ ਕਾਰਬਨ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਰਮੀ, ਸੋਕੇ ਅਤੇ ਕੀਡ਼ੇ-ਮਕੌਡ਼ਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨਾਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਜੰਗਲੀ ਅੱਗ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ, ਖੇਤੀਬਾਡ਼ੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕਮੀ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਤੱਟੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਡ਼੍ਹ ਅਤੇ ਕਟਾਵ ਵਾਧੂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਆਵਾਜਾਈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, 2031 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 60 ਕਰੋਡ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, 500,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਸਿਰਫ 20 ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਗਠਿਤ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। ਅਤੇ, ਕੁੱਝ ਹੀ ਲੋਕ ਪੁੰਜ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਦਾ ਹਿੱਸਾ 1994 ਵਿੱਚ 70 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਘਟ ਕੇ 2007 ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੌਤਾਂ ਦੀ ਦਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਧ ਰਹੀ ਆਵਾਜਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਨ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਧਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਧੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਿਜੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪੱਖੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਮੁੰਬਈ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੁੰਬਈ ਅਰਬਨ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ (ਐੱਮ. ਯੂ. ਟੀ. ਪੀ.) ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਲਟੀ-ਮਾਡਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਡ਼ਕਾਂ, ਰੇਲ, ਬੱਸਾਂ, ਪੁਲਾਂ ਅਤੇ ਮੁੰਬਈ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਰੇਲਵੇ ਪਟਡ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਝੁੱਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੱਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ, ਪੁਨਰਵਾਸ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ, ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ, ਗੱਲਬਾਤ, ਪੁਨਰਵਾਸ ਅਤੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਯਤਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜਨਤਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਡ਼ੀ ਸੇਵਾ, ਅਯੋਗ ਸੰਚਾਲਨ ਅਤੇ ਵਿਗਡ਼ਦੇ ਵਿੱਤ ਤੋਂ ਪੀਡ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੋਡ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਿਰਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਨਿੱਜੀ ਆਵਾਜਾਈ ਅਕਸਰ ਮਹਿੰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਬਾਦੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਵਸੂਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪ੍ਰਤੀ ਵਧੇਰੇ ਜਾਗਰੂਕ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਵਧ ਰਹੀ ਆਬਾਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਲਮੀ ਤਪਸ਼ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਮੁੱਦਾ ਹੈ। ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਜਲਵਾਯੂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ। ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਜੇ ਹਡ਼੍ਹ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਏਗੀ। ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ, ਆਲਮੀ ਤਪਸ਼ ਅਤੇ ਗ੍ਰੀਨਹਾਊਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮਿਲ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਟਿਕਾਊ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਅਤੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਲੋਡ਼ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰੀਡ਼੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਬਣੇਗੀ।