ਨਾਗਪੁਰ ਮੈਟਰੋ ਨੇ ਛਤਰਪਤੀ ਚੌਕ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਰਾਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ

ਨਾਗਪੁਰ (ਮੈਟਰੋ ਰੇਲ ਨਿਊਜ਼)-ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਐਕਵਾ ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਛਤਰਪਤੀ ਸਕੁਏਅਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸੁੰਦਰੀਕਰਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਝਾਂਸੀ ਰਾਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਕੰਧ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਕੰਧ-ਚਿੱਤਰ ਨਾਗਪੁਰ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਧ ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੈਟਰੋ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਜਿਹੀ ਦੂਜੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ-ਪਹਿਲਾ 'ਚਲੋ ਬੱਧੇ ਸਾਥ' ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲਾ, ਛਤਰਪਤੀ ਸਕੁਏਅਰ ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਇੱਕ ਘਾਟ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਛਤਰਪਤੀ ਚੌਕ ਵਿਖੇ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੀ ਵੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਮਹਾ ਮੈਟਰੋ ਨੇ ਰਹਾਟੇ ਕਲੋਨੀ ਜੰਕਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ 'ਬੇਟੀ ਬਚਾਓ ਬੇਟੀ ਪਡ਼੍ਹਾਓ' ਕੰਧ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।

ਕੰਧ ਦੀ ਮੂਲ ਧਾਰਨਾ ਦੀ ਰੂਪ ਰੇਖਾ ਮਹਾ ਮੈਟਰੋ ਦੇ ਐੱਮ. ਡੀ. ਡਾ. ਬ੍ਰਿਜੇਸ਼ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕੰਧ ਨੂੰ ਹਸਤਾਂਕਿਤ ਦੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਦੀਪਤੀ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਧ ਹਲਕੇ ਸਟੀਲ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਝਾਂਸੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਦਾ ਕੰਧ 9 ਫੁੱਟ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਭਾਰ ਲਗਭਗ 200 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਹੈ। ਇਹ ਹਲਕੇ ਸਟੀਲ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋ ਕ੍ਰੇਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਕੰਧ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਟਰੋ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਨਾਮ ਝਾਂਸੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਝਾਂਸੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਲਈ ਲਡ਼ਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ 1857 ਦੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮ ਦੌਰਾਨ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਐਲਾਨ 'ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਝਾਂਸੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੀ', ਇੱਕ ਜੰਗੀ ਰੌਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀ ਲਲਿਤ ਅਤੇ ਤਨੁਲ ਵਿਕਮਸ਼ੀ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਅਲਗ ਐਂਗਲ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ, ਆਰਕੀਟੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਨੇ ਲੇਜ਼ਰ ਕੱਟਣ, ਵੈਲਡਿੰਗ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਰੰਗਿੰਗ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਕੰਧ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਇਹ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਜੰਗਾਲ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ।

ਇਸ ਕੰਧ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ। ਸਥਾਨਕ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਆਵਾਜਾਈ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਵੀ ਕੰਧ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੌਰਾਨ ਆਵਾਜਾਈ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ।