ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍-ଏକ ଉନ୍ନତ, ସ୍ୱଚ୍ଛ ଏବଂ ଦକ୍ଷ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍: ଏକ ପରିଚୟ

ସାଧାରଣ ଶବ୍ଦରେ ମେଟ୍ରୋକୁ ଏକ ବିଶାଳ ସହରାଞ୍ଚଳ ରେଳ ପ୍ରକଳ୍ପ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ, ଯାହା ସହରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ପରସ୍ପର ସହ ଯୋଡ଼ିଥାଏ। ଭାରତରେ ସହରାଞ୍ଚଳ ପରିବହନର ଏକ ସଫଳ ମାଧ୍ୟମ ହେଉଛି ମେଟ୍ରୋ। 1984 ରେ ଏହାର ଆରମ୍ଭ ପରଠାରୁ, 13 ଟି ଭାରତୀୟ ସହରରେ ଶହ ଶହ କିଲୋମିଟର ମେଟ୍ରୋ କରିଡର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇଛି। ଭାରତୀୟ ମେଟ୍ରୋ ପ୍ରକଳ୍ପକୁ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରାଯାଇଛି। ବଡ଼ ବଡ଼ ସହରରେ ମେଟ୍ରୋ ରେଳର ସଫଳତାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଛୋଟ ଛୋଟ ସହରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଠାରୁ ମେଟ୍ରୋ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଅନୁମତି ମାଗିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଅଧିକାଂଶ ଭାରତୀୟ ମେଟ୍ରୋ ରେଳ ହେଉଛି ଭାରୀ କ୍ଷମତା ବିଶିଷ୍ଟ ଦ୍ରୁତ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା।

ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଯାତ୍ରୀ ବହନ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଛୋଟ ସହରଗୁଡ଼ିକରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଯାତ୍ରୀ ପରିବହନ କରିବାର କ୍ଷମତା ନାହିଁ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, କୋଲକାତା ମେଟ୍ରୋ ନେଟୱାର୍କ ଯାହା 38.56 କି. ମି.-ବହୁତ ଛୋଟ ହୋଇଥିବାରୁ ପ୍ରତି ଦିଗରେ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି ହାରାହାରି 30 ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଯାତ୍ରୀ ବହନ କରିଥାଏ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଦିଲ୍ଲୀ ମେଟ୍ରୋ ଭଳି ଏକ ବଡ଼ ମେଟ୍ରୋ ନେଟୱାର୍କ, ଯାହାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ 389 କି. ମି., ପ୍ରତି ଦିଗରେ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି ପାଖାପାଖି 75 ହଜାର ଯାତ୍ରୀ ପରିବହନ କରିଥାଏ। ପ୍ରତି ଦିଗରେ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି ସର୍ବାଧିକ 15,000 ଯାତ୍ରୀ କ୍ଷମତା ଥିବା ଛୋଟ ସହରଗୁଡିକ ପ୍ରକୃତରେ ଏହି ବିଶାଳ ଭାରୀ କ୍ଷମତା ମେଟ୍ରୋ ନେଟୱାର୍କର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ମେଟ୍ରୋ ଭଳି ଏକ ଆଧୁନିକ ସାର୍ବଜନୀନ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି।

ତେଣୁ ଭାରତ ସରକାର ନିକଟରେ ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ଏକ ସମାଧାନ ବାହାର କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସମାଧାନକୁ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟର ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ସରଳ ଶବ୍ଦରେ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏକ ନୂତନ ମାଧ୍ୟମ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ ଯାହା ଟ୍ରାମ କିମ୍ବା ମେଟ୍ରୋ ନୁହେଁ ବରଂ ଉଭୟ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ | ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଟ୍ରାମ୍ ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ଯାତ୍ରୀ ପରିବହନ କରିପାରିବ, କିନ୍ତୁ ମେଟ୍ରୋ ତୁଳନାରେ କମ୍। ବର୍ତ୍ତମାନ ଧାରଣା ହେଉଛି ଟ୍ରାମ ପରି ସହରର ରାସ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଶ୍ରେଣୀରେ ଟ୍ରାକ୍ ବିଛାଇବା | କିନ୍ତୁ, ରେଳପଥରେ ଏକ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ପଥ ରହିବା ଉଚିତ ଯାହା ସଡ଼କ ଟ୍ରାଫିକ୍ ଠାରୁ ଅଲଗା | ଟ୍ରେନ୍ ରାସ୍ତାରେ ଯେପରି କୌଣସି ବାଧା ନ ଆସିବ ତାହା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବାଡ଼ ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ଯେତେ ଦୂର ସମ୍ଭବ ଭୂପୃଷ୍ଠରେ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଚଳାଇବା ମଧ୍ୟ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ। ଯଦି ଶ୍ରେଣୀରେ ଟ୍ରେନ୍ ଚଳାଇବା ଆଦୌ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ କେବଳ ଟ୍ରେନ୍ଗୁଡ଼ିକ ଉନ୍ନତ ଟ୍ରାକ୍ କିମ୍ବା ପଥରେ ଚଢିପାରିବେ।

ମେଟ୍ରୋ ପରିବର୍ତ୍ତେ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ନିର୍ମାଣ କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଖର୍ଚ୍ଚ ସଞ୍ଚୟ କରିବା। ମେଟ୍ରୋ ନିର୍ମାଣ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ଟ୍ରାକ୍ କିମ୍ବା ଭୂତଳ ଉପରେ ଚାଲିବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ |

କିନ୍ତୁ, ସଡ଼କ ସ୍ତରରେ ରେଳ ଲାଇନ ବିଛାଇବା ପାଇଁ ଅଧିକ ଅର୍ଥର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏହା ଏକ ଜଣାଶୁଣା ତଥ୍ୟ। ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଟ୍ରେନ୍ଗୁଡ଼ିକ ଆଲୁମିନିୟମ୍ କିମ୍ବା ଷ୍ଟେନଲେସ୍ ଷ୍ଟିଲ୍ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ଡିଜାଇନ୍ କରାଯାଇଛି | ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟ୍ରେନ୍ ମିଟର ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ତିନୋଟି କୋଚ୍ ଅଛି ଯାହା ପରସ୍ପର ସହିତ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଛି | ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଯାୟୀ କୋଚ୍ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଇପାରିବ। ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ 1435 ମିମି ଷ୍ଟାଣ୍ଡାର୍ଡ ଗେଜ୍ ଟ୍ରାକରେ ଚାଲିଥାଏ ଏବଂ 750 ଭୋଲ୍ଟ ଡିସି ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଯୋଗାଣ ସହିତ ଏକ ଓଭରହେଡ୍ ତାର ରହିବ |

ଅନ୍ତର୍ନିର୍ମିତ ତୃତୀୟ ରେଳ ମଧ୍ୟ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ | ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟ୍ରେନ୍ ଏକ ସମୟରେ 300 ଯାତ୍ରୀ ବହନ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବ ଏବଂ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି ସର୍ବାଧିକ 60 କିଲୋମିଟର ବେଗରେ ଚାଲିବ। ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଗାଯୋଗ ଆଧାରିତ ଟ୍ରେନ୍ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କିମ୍ବା ସିବିଟିସି ସିଗନାଲିଂ ସିଷ୍ଟମ୍ ଏବଂ ଅଟୋମେସନ୍-1 ଗ୍ରେଡ୍ ସହିତ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଟ୍ରେନ୍ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବହାର କରାଯିବ। ସିବିଟିସି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଏବଂ ବାରମ୍ବାରତା ଏବଂ ସେବା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଉନ୍ନତ ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ସଠିକତା ପ୍ରଦାନ କରେ | ମେଟ୍ରୋ ରେଳ ନିର୍ମାଣ ଅପେକ୍ଷା ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ନିର୍ମାଣ ଶସ୍ତା ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ତେଣୁ, ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ବେସାମରିକ ସଂରଚନାରୁ ଅତିରିକ୍ତ ଉପଯୋଗିତାକୁ ହଟାଇ ଦିଆଯାଇଛି। ଆମେ ପ୍ରାୟତଃ ଦେଖୁ ଯେ ମେଟ୍ରୋ ରେଳର ଉତ୍ତୋଳିତ ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକରେ ଅତି କମରେ ଦୁଇଟି ମହଲା ଥାଏ |

Sponsored

ପ୍ରଥମ ମହଲାରେ ଟିକେଟ୍ କାଉଣ୍ଟର, ଏ. ଏଫ୍. ସି. ଗେଟ୍, କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ସମସ୍ତ ବୈଦ୍ୟୁତିକ ଉପକରଣ ଇତ୍ୟାଦି ଥିବାବେଳେ ଦ୍ୱିତୀୟ ମହଲାରେ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଏବଂ ଟ୍ରାକ୍ ରହିଛି। କିନ୍ତୁ, ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ କ୍ଷେତ୍ରରେ, କୌଣସି ସଙ୍ଗମ ନିର୍ମାଣ କରାଯିବ ନାହିଁ। ଗୋଟିଏ ମହଲାରେ ସବୁକିଛି ଅଛି। ପ୍ଲାଟଫର୍ମ, ଟ୍ରାକ୍, ଏବଂ ଟିକେଟ୍ କାଉଣ୍ଟର। ଏଲିଭେଟେଡ୍ ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକରେ ଟ୍ରାକ୍ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଫୁଟ୍ ଅଣ୍ଡରବ୍ରିଜ୍ (ରାସ୍ତା ଉପରେ ସର୍ବନିମ୍ନ 5.5 ମିଟର) ଏବଂ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ତଳେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ସାଧାରଣ ଯାତ୍ରୀମାନେ ରାସ୍ତା ପାର ହେବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ପାଦଚଲା ଅଣ୍ଡରବ୍ରିଜ୍ ବ୍ୟବହାର କରିବେ। ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ରେ ମେଟ୍ରୋ ଭଳି ସ୍ୱୟଂକ୍ରିୟ ଭଡ଼ା ସଂଗ୍ରହ ଫାଟକ, ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଦ୍ୱାର ଏବଂ ଅତିରିକ୍ତ ବ୍ୟାଗ ସ୍କାନିଂ ମେସିନ୍ ରହିବ ନାହିଁ। ବିନା ଟିକେଟରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଉପରେ ଭାରୀ ଜରିମାନା ଲାଗୁ କରିବା ସହିତ ଦିନସାରା ଯାଦୃଚ୍ଛିକ ଟିକେଟ୍ ଯାଞ୍ଚ ମାଧ୍ୟମରେ ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସଫଳତାର ସହ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇଛି।

ରାସ୍ତାରେ ଅଲ୍ ଟ୍ରାକ୍ ଷ୍ଟେସନ ନିର୍ମାଣ କରାଯିବ। ଯଦି ରାସ୍ତା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଦଖଲ କରାଯାଇଥିବା ସର୍ବନିମ୍ନ ସଡ଼କ ସ୍ଥାନ 8.5 ମିଟର ହେବା ଉଚିତ। ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକର ସର୍ବନିମ୍ନ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଓସାର 1.12 ମିଟର ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ ଏବଂ ପ୍ଲାଟଫର୍ମର ସର୍ବାଧିକ 12 ମିଟର ଲମ୍ବରେ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ବର୍ଷାରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏକ ସେଡ୍ ରହିବ। ଏକ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଟ୍ରେନ୍ଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ ବହୁତ ଛୋଟ ଏବଂ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ | ଏହି ରେଳପଥଗୁଡ଼ିକର ବକ୍ରତାର ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ ମାତ୍ର 25 ମିଟର ରହିବ। ତେଣୁ ମେଟ୍ରୋ ତୁଳନାରେ ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ଡିପୋଗୁଡ଼ିକର ଆକାର ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଛୋଟ ହେବ। ବିଭିନ୍ନ ଛୋଟ ଭାରତୀୟ ସହରରେ ପରିବହନ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବା ହେଉଛି ମେଟ୍ରୋଲାଇଟର ପରିକଳ୍ପନା। ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ଯେ 2030 ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଭାରତର ଅତିକମ୍ରେ 50ଟି ସହରରେ ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ଉପଲବ୍ଧ ହେବ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁଯାୟୀ ମେଟ୍ରୋ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବରୁ ମେଟ୍ରୋ ରହିଛି।

ଯେଉଁ ସହରଗୁଡ଼ିକରେ ପୂର୍ବରୁ ମେଟ୍ରୋ ନେଟୱାର୍କ ରହିଛି, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ରହିପାରିବ। ଏଭଳି କ୍ଷେତ୍ରରେ, ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ମେଟ୍ରୋ ରେଳପଥରେ ଯୋଡ଼ିହେବା ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ। ନିକଟରେ, ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ ମେଟ୍ରୋ ଭଳି ପ୍ରକଳ୍ପକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଇଥିଲା କାରଣ ଏହା ମେଟ୍ରୋ ରେଳ ନୀତି-2017ର ମାନଦଣ୍ଡକୁ ପାଳନ କରିନଥିଲା। ଭାରତରେ ମେଟ୍ରୋ ରେଳ ନୀତି-2017 ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥାଏ ଯେ କୌଣସି ସହର କିମ୍ବା ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ମେଟ୍ରୋ ରେଳ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କି ନୁହେଁ? କିନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ଛୋଟ ସହରଗୁଡ଼ିକ ମେଟ୍ରୋ ରେଳ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି, ସେଠାରେ ମେଟ୍ରୋ ଭଳି କିଛି ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସେଥିପାଇଁ ଏହି ସହରଗୁଡ଼ିକରେ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ପ୍ରଚଳନ କରାଯାଉଛି। ବିଦେଶରେ, ଏହି ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଧାରଣା ହାଲୁକା ଦ୍ରୁତ ପରିବହନ କିମ୍ବା ଏଲ. ଆର. ଟି. ନାମରେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇସାରିଛି। ନିକଟରେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇଥିବା ଏଲ. ଆର. ଟି. ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଧିକାଂଶ ବିଦେଶୀ ଦେଶରେ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇପାରିଛି ଯେଉଁଠାରେ ରାସ୍ତା ପ୍ରଶସ୍ତ ଏବଂ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ସାରାଂଶ

• ସଂଜ୍ଞା: ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ହେଉଛି ଏକ ହାଲୁକା ରେଳ (ଏଲ. ଆର. ଟି.) ସହରୀ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯାହା ଭାରତରେ କମ୍ ରାଇଡର୍ସିପ୍ ପ୍ରୋଜେକ୍ସନ୍ ଥିବା ସହରଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଏବଂ ବିଦ୍ୟମାନ ମେଟ୍ରୋ ସିଷ୍ଟମ୍ ପାଇଁ ଏକ ଫିଡର୍ ସିଷ୍ଟମ୍ ଭାବରେ ଯୋଜନା କରାଯାଉଛି। ଏହା ମେଟ୍ରୋ ଲାଇନ ତୁଳନାରେ କମ୍ ଖର୍ଚ୍ଚରେ କମ୍ ଯାତ୍ରୀ କ୍ଷମତା ପୂରଣ କରିବ। ଏଥିରେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଟ୍ରାକ୍ ରହିବ, ଯାହା ରାସ୍ତାଠାରୁ ଅଲଗା ହେବ।
• ମାର୍ଗ ଏବଂ ଷ୍ଟେସନ: ନିର୍ମାଣ ଖର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ସମୟ ହ୍ରାସ କରିବା ପାଇଁ ମାର୍ଗ ବିନ୍ୟାସ ଏବଂ ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକ ଯଥାସମ୍ଭବ ଶ୍ରେଣୀରେ ରହିବ। ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଆଶ୍ରୟ ଦ୍ୱୀପ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଏବଂ ଏ. ଏଫ୍. ସି. ଗେଟ୍, ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଡୋର୍, ଏକ୍ସ-ରେ ମେସିନ୍ ଏବଂ ବ୍ୟାଗେଜ୍ ସ୍କାନର୍ ରହିବ ଯାହା ବସ୍ ଷ୍ଟପ୍ ପରି ଉପସ୍ଥିତ ରହିବ ନାହିଁ। ସଡ଼କ ଯାତାୟାତରୁ ଏହାକୁ ଅଲଗା କରିବା ପାଇଁ ଟ୍ରାକ୍ର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବାଡ଼ ଲଗାଯିବ। ଏଟ-ଗ୍ରେଡ୍ ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକର ଏକ 5.5 ମିଟର ଓସାର ରହିବ, ଏବଂ ଯଦି ରାସ୍ତାର ଓସାର ଅନୁମତି ଦିଏ ନାହିଁ, ତେବେ ପୂର୍ବ ରାସ୍ତାର ସମାନ୍ତରାଳ ପାର୍ଶ୍ୱବର୍ତ୍ତୀ ରାସ୍ତାରେ ଗୋଟିଏ ଲାଇନ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯିବ। ସମଗ୍ର ରାସ୍ତା ସଡ଼କ ଯାତାୟାତ ପାଇଁ ବନ୍ଦ ହୋଇପାରେ ଏବଂ ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ନେଟୱାର୍କରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇପାରେ | ଏଲିଭେଟେଡ୍ ବିଭାଗ ପାଇଁ, ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ରହିବ ଯାହାର ପ୍ରତ୍ୟେକଟିର ଓସାର 1.12 ମିଟର | ଯଦିଓ କନକୋର୍ସ ସ୍ତର ଅନୁପସ୍ଥିତ ରହିବ, ଉଭୟ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ପାଦଚଲା ସେତୁ ମାଧ୍ୟମରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହେବ | ଏହି ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକର ସଡ଼କ ଉପରେ ସର୍ବାଧିକ ଉଚ୍ଚତା 5.5 ମିଟର ରହିବ।
• ଟିକେଟିଂ: ଖର୍ଚ୍ଚ ହ୍ରାସ କରିବା ପାଇଁ ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକରେ କୌଣସି ଏ. ଏଫ୍. ସି. ଗେଟ୍ ରହିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଜାତୀୟ ସାଧାରଣ ମୋବିଲିଟି କାର୍ଡ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଟିକେଟିଂ ସିଷ୍ଟମ ସହିତ ଟ୍ରେନ୍ ଏବଂ ଷ୍ଟେସନରେ ଟିକେଟ୍ ବୈଧକାରୀ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇପାରେ। ଟିକେଟ୍ ଯାଞ୍ଚ ଅନିୟମିତ ହେବ ଏବଂ ବୈଧ ଟିକେଟ୍ ବିନା ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଉପରେ ଭାରୀ ଜରିମାନା ଆଦାୟ କରାଯିବ।
• ରୋଲିଂ ଷ୍ଟକ୍: ଷ୍ଟେନଲେସ୍ ଷ୍ଟିଲ୍ କିମ୍ବା ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଟ୍ରେନ୍ଗୁଡ଼ିକ 3-କାର୍ ୟୁନିଟର ହେବ, ଯାହା ପରସ୍ପର ସହିତ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ ଏବଂ 2,000 ରୁ 15,000 ର ଶିଖର ଘଣ୍ଟା ଶିଖର ଦିଗ ଟ୍ରାଫିକ୍ କ୍ଷମତା ସହିତ | ଟ୍ରେନ୍ଗୁଡ଼ିକର ଓସାରକୁ 2.65 ମିଟରରେ ମାନକୀକୃତ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ନିମ୍ନ ମହଲା ଉଚ୍ଚତା 300-350 ମିମି ରହିଛି। ଏହାର ସର୍ବାଧିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ବେଗ ଘଣ୍ଟାପ୍ରତି 60 କିଲୋମିଟର ହେବ। ଏହି ଟ୍ରେନଗୁଡ଼ିକରେ ଏକ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଚିହ୍ନଟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ରହିବ।

ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ

• ହାଲୁକା ସହରାଞ୍ଚଳ ରେଳ ଟ୍ରାଞ୍ଜିଟ୍ ସିଷ୍ଟମ୍-ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍-ଛୋଟ ସହର ଏବଂ ସହରରେ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ କମ୍ ପ୍ରକ୍ଷେପଣ ସହିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟ୍ରେନରେ ତିନୋଟି କୋଚ୍ ଏବଂ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି 25 କିଲୋମିଟର ସୀମିତ ବେଗ ସହିତ କେନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତାବିତ ହୋଇଛି।
• କେନ୍ଦ୍ର ଆବାସ ଏବଂ ସହରାଞ୍ଚଳ ବ୍ୟାପାର ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ 'ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍' ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମାନକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟତା ଜାରି କରିଛି ଯାହା ଭୂପୃଷ୍ଠ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ଅଂଶରେ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିକାଶକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରେ | ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଅନୁଯାୟୀ, 'ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍', ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନର ମେଟ୍ରୋ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତୁଳନାରେ କମ୍ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ବିକଶିତ ହୋଇପାରିବ, ଉଚ୍ଚ କ୍ଷମତା ବିଶିଷ୍ଟ ମେଟ୍ରୋ ପାଇଁ ଏକ ଫିଡର୍ ସିଷ୍ଟମ୍ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ।
• 'ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ "ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଏକ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ପଥ ରହିବ ଯାହା ସଡ଼କ ଯାତାୟାତକୁ ଏହା ସହିତ ଅଲଗା କରିବ। ସଡ଼କ ଯାତାୟାତକୁ ଅଲଗା କରିବା ପାଇଁ, ନେଟୱର୍କର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବାଡ଼ ଲଗାଯାଇପାରିବ।
• ତିନି କୋଚ ବିଶିଷ୍ଟ ଏହି ଟ୍ରେନ୍ରେ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି ସର୍ବାଧିକ 60 କି. ମି. ବେଗରେ 300 ଜଣ ଯାତ୍ରୀ ବହନ କରିବାର କ୍ଷମତା ରହିବ। ଯେକୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଅନବୋର୍ଡ ସିଗନାଲିଂ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହାର ବେଗ ଘଣ୍ଟାପ୍ରତି 25 କି. ମି. ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରହିବ।
• ବର୍ତ୍ତମାନ ବିକଶିତ ହେଉଥିବା ମେଟ୍ରୋ ରେଳ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଉଚ୍ଚ କ୍ଷମତା ରହିଛି, ଯାହା ଅଧିକ ଯାତ୍ରୀ ଥିବା ବଡ଼ ସହରଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ, ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ 'ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ "ଟ୍ରେନ୍ରେ ତିନୋଟି ଅଣ-ବିଭାଜିତ କୋଚ ରହିବ, ଯାହାର ତଳ ମହଲା ଉଚ୍ଚତା ପାଖାପାଖି 1 ମିଲିମିଟର ହେବ। ଏକକ ଦୈର୍ଘ୍ୟ ସର୍ବନିମ୍ନ 33 ମିଟର ହେବ | କାରର ଢାଞ୍ଚା ସାମଗ୍ରୀ ଷ୍ଟେନଲେସ୍ ଷ୍ଟିଲ୍ କିମ୍ବା ଆଲୁମିନିୟମ୍ ହେବ | ସେଠାରେ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ରହିବ। ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ପ୍ଲାଟଫର୍ମଗୁଡ଼ିକରେ ଏ. ଏଫ୍. ସି. ଗେଟ୍, ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଡୋର୍, ଏକ୍ସ-ରେ ଏବଂ ବ୍ୟାଗେଜ୍ ସ୍କାନର୍ ରହିବ ନାହିଁ।

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଧାରା

ତେବେ, ସହରାଞ୍ଚଳ ପରିବହନର ବିକାଶ ଦିଗରେ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଧାରାରେ ମେଟ୍ରୋ ନିଓ ଭାରତରେ ଜନଗହଳିପୂର୍ଣ୍ଣ ସହରାଞ୍ଚଳ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ପରିବହନର ଏକ ଉନ୍ନତ ଏବଂ ଶସ୍ତା ମାଧ୍ୟମ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ ପାରମ୍ପରିକ ମେଟ୍ରୋ ରେଳ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ କିଲୋମିଟର ପିଛା 222 କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଥିବା ବେଳେ ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ (ଯାହା ଏକ ଟ୍ରାମୱେ ଭଳି) ପାଇଁ କିଲୋମିଟର ପିଛା 140 କୋଟି ଟଙ୍କା ଏବଂ ମେଟ୍ରୋ ନିଓ, ଯାହା ଏକ ବୈଦ୍ୟୁତିକ ଟ୍ରଲି ବସ୍ ଭଳି, ଏହାର ମୂଲ୍ୟ କିଲୋମିଟର ପିଛା 71 କୋଟି ଟଙ୍କା।

ମେଟ୍ରୋ ଲାଇଟ୍ ଉପରେ ମେଟ୍ରୋ ନିଓକୁ ସମର୍ଥନ କରାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି:

ଭାରତରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେବାକୁ ଥିବା ମେଟ୍ରୋ ନିଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ତିନୋଟି କୋଚ୍ ସେଟ୍ ରହିବ, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସେଟ୍ 12 ମିଟର ଲମ୍ବ ଏବଂ 2.5 ମିଟର ଚଉଡ଼ା ସହିତ 300-350 ମିମି ଉଚ୍ଚତା ବିଶିଷ୍ଟ ହେବ। ଷ୍ଟେନଲେସ ଷ୍ଟିଲ କିମ୍ବା ଆଲୁମିନିୟମରେ ନିର୍ମିତ ଏହି କୋଚଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଛୋଟ ନୁହେଁ ବରଂ ଦିଲ୍ଲୀ ମେଟ୍ରୋ ରେକ୍ ତୁଳନାରେ ହାଲୁକା ମଧ୍ୟ ହେବ। ସାଧାରଣ 17 ଟନ୍ ମେଟ୍ରୋ କୋଚ୍ ପରିବର୍ତ୍ତେ ହାରାହାରି ଆକ୍ସଲ୍ ଲୋଡ୍ ପ୍ରାୟ 10 ଟନ୍ ହେବ।

ରବର-ଟାଇର୍ଡ୍ ମେଟ୍ରୋନିଓ କୋଚ୍ଗୁଡ଼ିକ ସଡ଼କ ସ୍ଲାବରେ ଚାଲିବ, ଯାହା ଉନ୍ନତ କିମ୍ବା ଗ୍ରେଡ୍ ହୋଇପାରେ | ଗ୍ରେଡ୍ ରେ ଦୌଡ଼ିବା ସମୟରେ, ମେଟ୍ରୋ ନିଓ ରେ ଏକ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଲେନ୍ ରହିବ ଯାହା ଏହାକୁ ଏକ ପ୍ଲିନ୍ଥ, ବାଡ଼ କିମ୍ବା କର୍ବ୍ସ ସାହାଯ୍ୟରେ ସଡ଼କ ଟ୍ରାଫିକରୁ ଅଲଗା କରିବ | ଏକ ଅଟୋମେଟିକ୍ ଟ୍ରେନ୍ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିବ ଯେଉଁଥିରେ ଆଣ୍ଟି-ଧକ୍କା ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଏବଂ ପୂର୍ବନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବେଗ ସୀମା ରହିବ।

ଉଭୟ ଗ୍ରେଡ୍ ଏବଂ ଏଲିଭେଟେଡ୍ ଷ୍ଟେସନଗୁଡିକ ସରଳ ସଂରଚନା ହେବ ଯେଉଁଥିରେ କୌଣସି ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଭଡ଼ା ସଂଗ୍ରହ ଗେଟ୍ ରହିବ ନାହିଁ। ଏକ୍ସ-ରେ ବ୍ୟାଗେଜ୍ ସ୍କ୍ରିନିଂ, ଡୋର୍ ଫ୍ରେମ୍ ମେଟାଲ୍ ଡିଟେକ୍ଟର୍ କିମ୍ବା ଦିଲ୍ଲୀ ମେଟ୍ରୋ ସହିତ ଜଡିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ | ମେଟ୍ରୋ ନିଓ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସରଳ, ଖୋଲା ରହିବ ଏବଂ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଏବଂ ଯାନ ମଧ୍ୟରେ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଆଦାନପ୍ରଦାନର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ପୂରଣ କରିବ। କେବଳ ଆଲୋକ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସି. ସି. ଟି. ଭି., ସାର୍ବଜନୀନ ସୂଚନା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଇତ୍ୟାଦି ଭଳି ସର୍ବନିମ୍ନ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇ ଦେବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି।

ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ମେଟ୍ରୋ ନିଓର ଅନ୍ୟ କେତେକ ବିଶେଷତ୍ୱ ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା:

• ମେଟ୍ରୋ ନିଓ ସିଷ୍ଟମରେ ରେଳ-ଗାଇଡେଡ୍, ରବର-ଟାଇର୍ଡ୍ ବୈଦ୍ୟୁତିକ କୋଚ୍ ରହିବ ଯାହା ଏକ ଓଭରହେଡ୍ ଟ୍ରାକ୍ସନ୍ ସିଷ୍ଟମ୍ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେବ ଯାହା ଉନ୍ନତ କିମ୍ବା ଏଟ-ଗ୍ରେଡ୍ ବିଭାଗରେ ଚାଲିବ।
• ମେଟ୍ରୋ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତୁଳନାରେ ପୁଞ୍ଜି ଖର୍ଚ୍ଚର ମାତ୍ର 1% ବ୍ୟତୀତ ମେଟ୍ରୋ ନିଓର ପରିଚାଳନା ଏବଂ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ଖର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟ କମ୍। ମେଟ୍ରୋ ନିଓ କୋଚରେ ରବର ଟାୟାର ମଧ୍ୟ ରହିବ ଯାହା ସଡ଼କ ସ୍ଲାବରେ ଚାଲିବ।
• କାରର ଢାଞ୍ଚା ଆଲୁମିନିୟମ କିମ୍ବା ଷ୍ଟେନଲେସ ଷ୍ଟିଲର ହେବ।
• ବୈଦ୍ୟୁତିକ କୋଚରେ ଓଏଚଇ ଶକ୍ତି ବିନା 20 କିଲୋମିଟର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିବାକୁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବ୍ୟାଟେରୀ କ୍ଷମତା ରହିବ। ମେଟ୍ରୋ/ସିଟି କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ସାଇଟ୍ ଆବଶ୍ୟକତା ଉପରେ ଆଧାର କରି ବ୍ୟାଟେରୀ ଡେସ୍ଗ୍ନ୍ ଏବଂ ସାଇଜ୍ ସ୍ଥିର କରିପାରିବେ | ବ୍ରେକିଂ ସମୟରେ ଶକ୍ତି ପୁନରୁଦ୍ଧାର ପ୍ରଣାଳୀ ରହିବା ପାଇଁ ରୋଲିଂ ଷ୍ଟକ୍ |
• ସମଗ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥାଟି କେର୍ବ କିମ୍ବା କେନ୍ଦ୍ର ରେଳ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସଜ୍ଜିତ ହେବ।
• ପ୍ଲିନ୍ଥ, ବାଡ଼ କିମ୍ବା କର୍ବ ମାଧ୍ୟମରେ ସଡ଼କ ଟ୍ରାଫିକରୁ ଏହାକୁ ଅଲଗା କରିବା ପାଇଁ ଏଟ-ଗ୍ରେଡ୍ ଲେନ୍ |
• ଆଣ୍ଟି-ଧକ୍କା ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଏବଂ ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବେଗ ସୀମା ସହିତ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଟ୍ରେନ୍ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା।
• ଜାତୀୟ ସାଧାରଣ ଗମନାଗମନ କାର୍ଡ ଏବଂ କ୍ୟୁ. ଆର୍. କୋଡ୍ ଆଧାରରେ ଟିକେଟ୍ ବ୍ୟବସ୍ଥା।
• ଦିଲ୍ଲୀ ମେଟ୍ରୋ ପରି କୌଣସି ଏ. ଏଫ୍. ସି. ଗେଟ୍ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ବିନା ଟିକେଟରେ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଭାରୀ ଜୋରିମାନା ସହିତ ଯାଦୃଚ୍ଛିକ ଯାଞ୍ଚ।
• ସରଳ ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଅଞ୍ଚଳରେ ସୀମିତ |
• କୌଣସି ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଡୋର୍, ଏକ୍ସ-ରେ ବ୍ୟାଗେଜ୍ ସ୍କାନର୍ ଏବଂ ଡୋର୍ ଫ୍ରେମ୍ ମେଟାଲ୍ ଡିଟେକ୍ଟର୍ ନାହିଁ।
• ଷ୍ଟେସନଗୁଡ଼ିକରେ ଆଲୋକୀକରଣ, ଯାତ୍ରୀ ସୂଚନା ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସି. ସି. ଟି. ଭି., ସ୍ୱୟଂକ୍ରିୟ ଟିକେଟ୍ ଭେଣ୍ଡିଂ ମେସିନ୍, ଆଡ୍ ଭ୍ୟାଲୁ ମେସିନ୍, ଟିକେଟ୍ ବୈଧକାରୀ, ସାଇନେଜ୍ ଇତ୍ୟାଦି ସୀମିତ ସ୍ଥାନରେ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯିବ।
• ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଛାତ ଦୈର୍ଘ୍ୟର ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ହେବ।
• ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଟ୍ରାଫିକ୍ ଦାବି ପଦକ୍ଷେପ ଏବଂ ସାଇନେଜ୍ କିମ୍ବା ସିଗନାଲ୍, ଫୁଟ୍ପାତ୍ ଏବଂ ଷ୍ଟେସନର ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳରେ ଉନ୍ନତି ସହିତ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଡିଜାଇନ୍ ହୋଇଥିବା ପାଦଚଲା କ୍ରସିଂ ମାଧ୍ୟମରେ ଏଟ୍-ଗ୍ରେଡ୍ ଷ୍ଟେସନଗୁଡିକ ପ୍ରବେଶ କରେ |
• ଉନ୍ନତ ଷ୍ଟେସନ, ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଏବଂ ବରିଷ୍ଠ ନାଗରିକଙ୍କ ପାଇଁ ଲିଫ୍ଟରେ କୌଣସି ସମାହାର ସ୍ତର ନାହିଁ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଯାୟୀ ଏସ୍କେଲେଟର ଯୋଗାଇ ଦିଆଯିବ।

ଉପସଂହାର

ଏହିପରି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନିଆଯାଇପାରେ ଯେ ଯଦିଓ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଅନେକ ଭାରତୀୟ ସହର ଦ୍ୱାରା ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ସମାନ୍ତରାଳ ଭାବରେ ଏହାର ପରିଧିରେ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ସହର ଦ୍ୱାରା ବିକଶିତ ଏବଂ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହ ଦେଖାଇଛି, ଏହା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଯେ ଡିଏମଆରସି (ଦିଲ୍ଲୀ ମେଟ୍ରୋ ରେଳ କର୍ପୋରେସନ୍) ନିକଟରେ ମେଟ୍ରୋପଲିଟାନ୍ ଅଞ୍ଚଳ ପାଇଁ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ପ୍ରକଳ୍ପ ପାଇଁ ଏହାର ଟେଣ୍ଡର ବାତିଲ କରିଛି ଏବଂ ଏହାର ବିଭିନ୍ନ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ପାଇଁ ମେଟ୍ରୋନିଓକୁ ଅନୁମୋଦନ କରିଛି |

ତେଣୁ, ଏହା କୁହାଯାଇପାରିବ ଯେ ଭାରତରେ ଜନଗହଳିପୂର୍ଣ୍ଣ ସହରାଞ୍ଚଳ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସମସ୍ୟା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଲୋକପ୍ରିୟ ବିକଳ୍ପ ହେବା ପାଇଁ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଏବଂ ମେଟ୍ରୋ ନିଓ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପରିବର୍ତ୍ତନର ସ୍ଥିତିରେ ଅଛି ଏବଂ ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନଠାରୁ କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବିଷୟ ହେବ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏହାର ଉତ୍ତର ପାଇବୁ। କିନ୍ତୁ, ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା ଉଚିତ ଯେ ଉଭୟ ମେଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଏବଂ ମେଟ୍ରୋ ନିଓ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭବିଷ୍ୟତ କୈନ୍ଦ୍ରିକ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯାହା ନିରାପଦ, ବିଶ୍ୱସନୀୟ ଏବଂ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହେବ ଏବଂ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପ୍ରଦୂଷଣ ମୁକ୍ତ, ସୁସ୍ଥ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ପରିବେଶ ଏବଂ ଇକୋ-ସିଷ୍ଟମ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରୟାସକୁ ସମର୍ଥନ କରିବ।